hep ama hep kardeşler yeğenler birbirimizden ayrı geçen günler kaçırılan bi sürü acı tatlı anlar var hep....
ama bu sefer kocaman bir özlem denizinin orta yerinde
tam da gitmeden az evvel yazıyorum bu satırları...bu gitmek fiili ne tuhaftır aslında gitmek sanki kaybolmak yokolmak gibi ....duru orada doğup büyüdüğüm o yerde benden bizden uzakta ama onu çok seven benim çok sevdiğim kıymet verdiğim insanların yanında emin ellerde...ama o tatlı yanaklarının o mis kokusunun özlemi çok zor geldi :(günler geçmek bilmedi burada ...saya saya bitmedi..sabah telefonda böyle en bebek sesiyle konuştun ya benle annesine şımarmak isteyen küçük bi bebek kedicik gibi
bittim burda içim olanca hızıyla aktı sana ....
