yıllar yıllar sonra biraraya gelmek
hiç tanımadığımız akrabalarımızla yakınlaşmak
çocukları birarada görmek harikaydı!
aynı dili konuşmayan ama aynı kanı taşıyan bu küçük insanların
( duru&brain&kevin ) bile o tuhaf sıcaklığı hissetmelerini
çocuk olmanın masumiyetine bağlayabiliriz belki
ve belki de oyun oynamanın dili yoktur.... kimbilir?
barbara yengenin geçmişi özlemle anışı o hüzünlü gözlerle istanbul'a bir başka bakışı vardı
kolay kolay unutamayacağım bi bakış...sanırım gözleri amcanın yerine de bakıyor en küçük detayı bile amerikaya götürebilmek için ince ince zihnine kaydediyordu
cem"se bu topraklarda doğmuş olmanın dışında sanırım burayla içsel bir bağ kurmuş tek kuzendi
yıllar sonra türkiye"ye istanbul"a gelmek istemesinin nedeni ne olabilir ki başka....en büyük neden merak!!
merak eder insan etmeli de
bu seyahatte eşi ve çocuklarıyla birada olmaktan çok mutlu görünüyordu cem....katie"yi çocukları ve barbara yengeyi tanımamıza da o vesile oldu! ne iyi etti!!!
günün birinde tekrarlayabilme şansımız olur diye umut etmek istiyorum...hem umut ettiklerim oluyor artık!!! bu da oluversin n'olur:).....
No comments:
Post a Comment