uzun zaman oldu.....yazmak için ne çok sebep var ne çok....
herşeyi anlatamıyor insan
yaşamak gibi olmuyor yazmak
keşke olsa!
tüm silkelemelerine
sarsıntılarına inat....
devam!
....
budur!

küçük kurbağa

bakııııııınnnnnnnn benim küçük kurbamaaaaaa:)))


zeyeno ve pınarım çok şımartıosunuz durucuğu siz söyliiiiiiimmmm:)

BÜYÜKADA'DA...

şimdi bu yollar da bu yaşlar da yürür ken neler geçti aklınızdan bilmem ama
ben görüntülerken sizi ufak ufak içim titredi..
bu yokuşu koşarak çıktığınız o günden bu yana neler geldi geçti değil mi..
anne ve babayı da andık
evi yuva yapan ne içindeki eşyalar ne de için de ki konfor evi yuva yapan
içinde ki insanlar:(
nasıl anlatayım ki içim de ki duyguyu sevgi minnet
tanıma şansım olmadı ama sanki tanıyor gibiyim ve çok seviyorum ikisini de.. sanırım bizi birarada görmek onları da mutlu etmiştir:)




ne iyi ettik te gittik di mi pınarım
az kaldı vazgeçiyoduk hava kasvetli die...

tuhaf bir büyüsü var adanın...yani her gittiğim de aynı duyguyla doluyor içim...
huzur....insan böyle bir yeşilliği
bu sessizliği bulunca
ne hissedebilir ki başka
hele bir de sevdikleri yanındaysa...